Burcu
@aspan
günler perişan
14 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
üzerine çok konuşulan bu filmin gelin kitabını inceleyelim. yaklaşık bir ay önce sen ben lenin isimli, iki senaryo içeren bir kitap çıktı ithaki yayınları'ndan. aynı hikâye üstüne yazılmış iki farklı senaryo, biri maddi imkânsızlıklar yüzünden çekilememiş biriyse maddi imkânsızlıklara rağmen çekilmiş.
maddi yetersizlik nedeniyle çekilemeyen ilk senaryo çekilseymiş bence çok daha sürükleyici olurmuş. erol ve ufuk karakterlerinin olmadığı, ikinci senaryoda bahsedilen tüm olayların açıkça gözlemlenebildiği çok mekânlı akıcı bir senaryoydu. ümit kaybolmuyordu mesela, dolayısıyla gizem unsuru yalnızca lenin büstü üzerine kurulmuştu. yine lenin ve yaptıkları üstünde daha çok durulmuş. tamamen lenin'in kasabaya gelmesi ve kasabalının tepkisi üzerinden dönüyordu hikâye. ancak şöyle de bir gerçek var ki derinlik ve etkileyicilik bakımından ikinci senaryoya kıyasla çok zayıf kalmıştı.
ikinci senaryoyla oyuna dahil olan ahmet abi ve mendilimde kan sesleri vurgusu beni kalbimden vurdu. gerçekten iyi eklemlenmiş siyasi ve sosyal mesajların filmin cazibesini artırdığını düşünüyorum. ama keşke ümit aracılığıyla kurulan ikinci ve eğreti duran bir gizem daha olmasaymış. filmin akıcılığına en büyük darbe ümit ve erol karakterlerinden geliyor bence. erol'un küfürleri ne senaryoda ne de filmde kendine bir yer edinebiliyor. bu eksilerin yanında, tek mekân filmi olması beni rahatsız etmedi. aksine senaryo kendini daha iyi göstermiş diyebilirim.
iffet karakterinin absürt anlarda birden belirmesi ve çeşitli aforizmalar ardından günlük hayata dair ilginç replikleri gerçekten muhteşem olmuş. daha fazla iffet sahnesi görmek isterdim.
ufuk'un camdan baktığında çeşitli halüsinasyonlar görmesinin altı biraz daha doldurulabilirmiş bana bir tık eksik geldi.
kitabın sonunda bazı sahnelerin ve
Reklam
Her şeyin sonu olan bu yerde ne yapıyorum?
Adı ve kapağı gibi melankolik hatta iç bunaltıcı bir kitap. Birinci bölümünde yarım bırakıp birkaç ay sonra geri döndüm ve diyebilirim ki ikinci bölümü ne kadar ağır olsa da ilk bölümünden daha akıcıydı. Ali İhsan kadar bunaldım, küçümsedim, kapandım ama ne yazık ki sondaki kadar farkında olamadım bir şeylerin. Sanırım ayırdına varmak için o son adımı atmak gerekiyor.
Kitabın bazı çevrelerce destek gördüğü aşikar, yazarın dili ve hikaye ortalama. Okumak için hazır olmayı gerektiren ve belki de okurun bazı gerçeklere sağır olmamasını isteyen iki yüz elli dokuz sayfalık Türk romanı.
beklentimi karşılamayan, cinler, periler, halk hikayeleri içeren, olağanüstü gerçekçilikle yazılmış latife tekin kitabıdır. methedeni kadar sevmeyeni hatta nefret edeni dahi vardır. olaylar birbiri ardına o kadar hızlı gelişmektedir ki işbu kitaptan esinlenerek birkaç roman daha çıkarılabilir. olağanüstü gerçekçiliğin iyi işlendiği, hayal-gerçek ayrımının silikleştiği, ilginç geleneklere ve hikayelere yer verilen ancak beklediğim kadar etkileyici olmayan, iki yüz kırk altı sayfalık türk romanı.
