Zaten kendimi bildim bileli bir şeyler arar dururum. Aradıklarımı kimi zaman bulmuşumdur, kimi zaman bulamamışımdır. Dertlerse kendiliğinden gelip bulmuştur beni, aramama hiç gerek kalmadan.
Sen de bir sürgünsün benim gibi, tipi... Engin, uçsuz bucaksız bozkırların özlemini çekiyorsun! Soğuk kanatlarını istediğin yöne çevirirsin bozkırda ama çığlıklar atarak kendisini demir kafesinin parmaklarına çarpıp duran bir kartal gibi bunalıyorsun burada, dara geliyor sana buralar.
Devinimin olduğu yerde ışık, ışığın olduğu yerde kaçınılmaz biçimde gölge vardır. Hayat ışıkla mümkünse de, hayatın anlamı gölgelerde saklı durur. Gölgesini kaybeden insan, gölgenin kendisine dönüşür.