Sığınırcasına yatağıma…
Akşamları bir yatışım var !…
Yenilmişler gibi içimdeki efkar.
Sağ yanıma yatar ayaklarımı toplar
küçüldükçe küçülürüm.
Korku endişe güvensizlik…
Beni küçücük bir çocuk yapar.
Yalnızlığımın sessizliğinden uykum kaçar,
Aklımdan şiirler yazar sabah unuturum.
Ah !... Ne güzeldir sabahlar…