asrın tuncay
@asry
smelly cat
“En azından senin gibi bir korkark değilim. Beni öpen de yakan da sendin. Ve İlmek’te bir kez olsun ziyaretime gelmedin bile!”
“Gelip senin için o deliğe girmemi mi isterdin?”
“Hayır,” dedim. “Sadece beni görmeye gelmeni isterdim.”
Reklam
“Gideceğimiz yer tehlikeli,” dedi normale dönüp. Bir süre sadece mumun üzerinde küçülen alevi izleyip derin bir soluk aldı.
“Yani,” dedim devam etmesi için.
“Yani… Gelmek istemezsen…” Başını yavaşça bana çevirdiğinde alevler onun imalı yüzünde yanmaya devam etti. “Seni zorlayamam ama sensiz zorlanırım.”
“Hey,” diye fısıldadı. “Beni korkutuyorsun.” Gülmeye çalıştı ama beceriksiz çabası boşa gitti.
“Sadece emin olmalıydım,” dedim kollarımı daha sıkarak. “Yanımda olduğundan emin olmalıydım. Gittiğini sandım.”
Çenesini başımın üzerine yaslayıp belimi sıkıca sardı. “Benim deli kızım,” dedi. “Her zaman bekleyeceğim.”
Bunca zaman sadece benim için savaşmış. Bunca zaman sadece ben hayatta kalayım diye savaşmış. Bunca zaman en çok fedakârlığı o yapmış. En çok bedeli o ödemiş. En çok o nefret edilmiş. En yalnız kalan o olmuş. En çok da yine gece yarısı lordu karanlığa hapsolmuş.
Parmaklarımı uzatıp çenesinin çizgisine dokundum. “Nasıl dayandın onca zaman?” diye soludum. Bir saniyeliğine gözlerini aşağıya doğru çevirdi. Dudağının kenarı kıvrıldı.
“Kim gökyüzünde bir yıldıza bakmaktan sıkılır ki?” Sesinde ilham verici bir melodi vardı. “Yüzyıllardır herkes gökyüzünü karış karış tarıyor, orada hayat arıyor, yıldızlara bakıyor ve hiç kimse bundan vazgeçmiyor. Ben de vazgeçmedim. Bir gün gökyüzündeki yıldızı kollarımın arasına çekeceğim ihtimaline tutundum.”
“Bana kendimi çok kıymetli bir şeymişim gibi hissettiriyorsun.”
“Havalara girme hemen.”
“Günah işlemek istiyorsan tam adamına geldin su baloncuğu.”
“Ben o konuda,” dilimi şaklattım. “Sen nasıl diyordun, biraz cahilim…”
Kıkırdadı.
“Ne şanslısın ki yakışıklı, komik ve zeki olduğum kadar kötü biriyimdir de. Benden kötüsü yoktur! Kötü olmak konusunda çok iyiyim.”
Reklam