Bu anda bütün köy, atıyla, eşeğiyle, sığırı, keçisi, koyunu, böcekleri, tavukları, kedileri, köpekleri ile uyuyordu.
Düşmanlıkların, kinlerin, sevgilerin, korkuların, kaygıların, yiğitliklerin üstünü kalın bir uyku örtmüştü.
Düşler çarpışıyordu. Düşler yaşıyordu şu anda.
Adam hızlı hızlı yürüyordu.
Mehmet adamın yürüyüşüne dikkat etti. Bu sarp yerlerin insanının yürüyüşüydü. Sarp yerlerin insanları adım atarken ayaklarını havaya fazla kaldırırlar. Dizleri hizasına kadar. Sonra ihtiyatlı korka korka indirirler. Buna alışmışlardır.
Halbuki, ova insanları tam aksinedir. Ayaklarını yerde sürürcesine giderler.