Çocuk
Yeniden çocuk olana kadar büyür.
Kirpiklerinden topuklarına
İç çekerek yaşadığı şudur ki
Bu ikinci çocuklukta, çocuk
Dünyanın bütün yalnızlığı ile yalnızdır.
“Öğretmenimiz tanrıdan korkun dedi
Ama tanrı çocukları neden korkutsun ki
Çocuklar da onun kadar dünyanın sahibi
Sonra onlar kimseyi korkutmaz ki
Nedense ben tanrıyı gökkuşağı sanıyorum
Çiçek açar, gülümser, yağar, biz altından geçeriz
Tanrı kendini sevgisiz bırakmaz değil mi..”