Kalbimdeki çöle yağmur olan kadın.
Neden hayatımdaki en ağır darbe senden geldi?
Ne güzel deştin öyle yaramı,
Merhemsiz bıraktın öylesine…
İflah olmam acıdan Mişa…
“Yetinmeyi bilir misin?” diye soruyor ya Sezen…
Bir kuruluk kaplıyor boğazımı, gözlerim dalıyor uzaklara, parmak uçlarım uyuşuyor. Öyle bir burukluk doluyor ki yüreğime bir damla gözyaşı kor bir alev olup akıyor gözlerimden.
Vazgeçmek gerek bazen, tüm olmayışları kabullenmek, belki de susmak çoğu zaman. Tüm yakarışları sahiplenmek yerine usulca susmak. Yüreğinde cehennemi taşıyıp buz olmak insanlara.
Sen gidince biter sandım. Gururumu sokarım o kapının aralığından ve senden vazgeçer sandım yüreğim.
Ah Lisa,
günler, aylar bilmem kaç yıl geçti sen gıdım geçmedin yüreğimden. Göz yaşları içine akan bir adamım ben, dudağımdaki o gülücük sadece acıdan…