Yine Livaneli ve yine mükemmel bir eser... Son Ada kitabını farklı bir bakış açısından görmek isteyenler için küçük bir çocuğun masumiyeti ile yazılmış, sade bir dil... büyük bir olayı basit sorgulamalarla, küçük bir çocuğun değiştirebilmesi... tek kişi ile başlayan bir devrim... okurken insan içindeki gücü hissediyor. Sustuğumuz, tek başıma ne yapabilirim ki diye düşündüğümüz birçok şeye gücümüzün yetebileceği mesajını veriyor.
Üslubu ile manipülasyonun kralı sayabileceğimiz bir başkanın aldığı kararlara verilmesi gereken ama verilmeyen tepkiler, kurbağa hikayesini canlandırdı gözümde. (Kurbağanın biri kaynar suya atılmış, kaynayan suda canı yanan kurbağa bir anda sıçrayıp kurtulmuş. Başka bir kurbağa ise normal ısıdaki su dolu bir kabın içerisine bırakılmış. Alttan ısı verilmiş ve su ısınmaya başlamış. Başlangıçta kurbağa pek bir şey hissetmemiş. Zamanla ısıyı hissetmiş fakat pek tepki vermemiş. Yavaş yavaş yükselen ısıyı önemsememiş. Daha sonra su kaynayınca kurbağa ne olduğunu anlamadan can vermiş.) Küçük bir problem deyip tepki vermediğimiz her olay, aslında daha büyükleri ile geri dönüyor... yol yakınken kurtuluş her zaman daha kolaydır.