Hümanist olmak belki de zordur özünde ama insanın ırkçı olması durumu toplumsal bir eğitimden geçtiği aşikar, hatta planlı, programlı bir eğitim bu. Toplumun temelini oluşturan ve her an alevlenmeye hazır bu pimi(faşizm) çektiğimizde meydana gelen bu olguyla nasıl baş edeceğimiz hakkında da yine kendi içimizde sevimli olmaya çalışıp bunu çözümlemeye çalışıyoruz. Oysa toplum hakkında çözümleme ve değerlendirme yapmak gevezelikten öteye gitmiyor. Çünkü devlet mekanizması ile toplumu sınırlandırıp kocaman bir hapis haline getirmiştir.
Bu insanın kendisine attığı en büyük kazıktır.
Tarih kocaman bir gözlem yeri değil mi bu konuda, bakıldığında toprak isimleri, ırkların isimleri sürekli değişen bir halde tekrar edip durur kendi etrafında. Peki oralardan geriye hangi değerler kaldı elimizde.? Bu illüzyon değilde nedir?
#mültecisorunu