Étoile filante
@astroophile
Reklam
Düzeltilmeye ihtiyacım yoktu. Tek ihtiyacım olan şey... bana insan olduğumun hatırlatılmasıydı.
Belki de aslında acı çekmenin, baş etmenin, tüm o felaketleri yaşamaktan daha zor olan, bütün bunları tek başına sırtlandığını kimsenin görüp bilmemesiydi. Kimsenin gözlerinin içine şefkatle bakmaması. Kimsenin nasıl bir savaş verdiğinden haberinin olmaması. İnsan bazen yardım etmeseler de savaştığının görülmesine ihtiyaç duyuyordu... Her şeyin üstesinden gelse bile bunun takdir edilmesine muhtaçtı... Yalnızlıkla başa çıkıyordu ama ne kadar yalnız olduğunun bilinmesini istiyordu. Zaten yalnızlık dediğimiz buydu işte, kimsenin bilmemesi. Bilseler yalnızlık kırılır, o küçük bakış, o tek kelime kaybedilen savaşları bile tersine çevirirdi.
Reklam