Âsude1hanım
@asude_topuz
Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.️
Biz de bitiyoruz...
Bizler bilmekle yola çıkıyoruz, tanımakla yolu bitiriyoruz eğer mümkün olur da bitire-bilirsek; yoksa yok oluyoruz; yok olunca ne gelebiliyoruz ne ağlayabiliyoruz. Her nesnenin bir bitimi varmış, biz de bitiyoruz. Lâkin bitiremeden bitiyoruz. Bitire-bilmeyi beceremiyoruz. Dünya bilgisinin tam da aksine biz bizi bilmiyoruz, ne ki bilmediğimizi de bilmiyoruz. Bütün bildiğimiz bizden gayrısı.
O ne nûrdur, ne de nâr; o ne cennettir, ne de cehennem; o tek kelimeyle a'raftır, berzahtır, sırattır; trajedidir yani. Suçluluk duyan, kendini kınayan, tatmin olduğunda tatminsizliği, tatminsiz olduğunda ise tatmini arayan bir varlığın hâlidir nefs-i levvame.
İsterdik ki hakikat -işimize gelmese bile- tüm ihtişamıyla, bütün çıplaklığıyla karşımıza çıksın ve bizi yerle bir etsin, biz bu sonuca en baştan razıydık. Çünkü bütün çabalarımız, nefsimizi, hakikatin onu incitemeyeceği şekilde terbiye etmek içindi zaten.
Bir gerçek
Bir gerçeğin farkına vardım. Dünyanın hiçbir tertip veya tedbiri imana giden yolları kesemiyor, oraya açılan caddeleri tıkayamıyordu. Çileli oluyordu, sıkıntılı oluyordu ama yolcular hep yolda oluyordu. Yolun sahibi Allah'tı ve dilediğini yürütüyordu. Yürüyüşün çilesi, erişilen nimetin dengesiydi. Mükâfat Allah'ın cemali olunca sıkıntı üstüne sıkıntı kimin umurundaydı? İnanmayanlardan başka!!
Son Söz..
Eğer bir insan seni kırıyorsa sevgili kızım ya Allah'ın onun diliyle sana anlatmak istediği bir mesajı var ya da daha evvelki işaretleri anlayamayarak hayatında rolü biten birini ısrarla hayatında tuttuğundan dolayı, ilişkinin kopması için dozu artan bir vesile var. Veyahut da seni üzen kalp seninle aynı yoğunlukta bir mana aleminde değil, derinliğiniz aynı değil, kalp ağırlığı var.
