âsude firdevs
@asudefirdevs
ruhsal politikamın şiirsel izdüşümü
Yerçekimsiz
bıraktın karanfili sulamayı
değil artık elden ele.
kendi dalında solan sen
söyle neyin eksik?
hava mı, su mu, güneş mi?
siyaha keser gibisine yedi renk.
çekiyor içine geceyi,
öyle umutsuz öyle sersefil
ve sönüyor yürekte
yıldızların dilekleri.
dirilmez artık bu sevda,
olsa dahi karanfil bahçesi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
şimdi bir mahşer gününde sevgilim,
hiç olmayışının hasretiyle hesaplaşıyorum.
ruhum ademden firar,
sen topraklarına esir düştü.
suretin bir vaha mı?
suretin bir serap mı?
"çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
düşüncemi geniş ve sonsuz olanla birleştirmeyi,
hırçın ve ele geçmezce atılgan,
uysal ve usulcacık benim olan şeyi..
çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
ve hep seveceğim beynim ve tenim var oldukça bu dünyada
pırıl pırıl olanı, her zaman bir güz diriliğinde,
değişmez ve değişken olanı sonsuzca.."
bir ben varsa benden içeri,
katrelerce hakikate muhtacım,
hiçliğimin deryasında.
inkışaftır varlığımın borcu.
inkılaptır her bir zerremin soluğu.