{aşk}
bir his değil, bir istilâdır.
kalbe dokunmaz; kalbi ele geçirir.
sahip olma arzusu değildir,
sahip olunanın çözülüşüdür.
aşkta insan istemekten vazgeçmez;
istemeyi unutacak kadar kendinden
geçer.
benlik incelir, akıl geri çekilir,
kalp haddinden fazla genişler.
arapça işq (عِشْق) kökünden.
sarmaşık gibi sarmak,
ayrılmadan tutunmak,
yaşayabilmek için kendini feda etmek.
tasavvufta aşk
ne huzur ne de saadettir.
o, hakikatin ruha fazla gelmesidir.
taşıyamayanı yakar,
inkâr edeni parçalara ayırır,
teslim olanı hiçliğe ulaştırır.
“aşk bir gizli hazinedir,
bilene renc-ü belâ, bilmeyene zevk-ü safâ.”
—şeyh gâlib