âsude firdevs
@asudefirdevs
ruhsal politikamın şiirsel izdüşümü
"ölüm âsude bahar ülkesidir bir rinde;
gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.
ve serin serviler altında kalan kabrinde
her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter."
ziyadar gün ışıklarını öldürüp karanlığa gömen de benim,
zifiri karanlıktan nice güneş devşiren de.
ah, her şeyi kendine dönüştüren
ve aksi kendi değilmiş gibi yakınan,
yuvası talan edilmiş kuşlar gibi çırpınan ruhum.
seninle yaşamayı da öğreneceğim.
"içimde bir yer var —
közü sönmeyen bir yanık,
adıma denk düşen bir kor.
bakardım bir vakit insanların yüzüne,
şimdi kendi gölgemi izliyorum;
kim ne derse desin
hiçbir söz, içimdeki sızının
yerini doldurmuyor.
öğrendim sonunda—
her veda, içimde bir kapı açıyor;
her acı, toprağımda bir çatlak,
ben o çatlaklardan sızan
ışıkla büyüyorum."
"başımı çevirdikçe rüzgâr eğilir,
sanki beni okşamak ister karanlık.
susarım ama suskunluğum bile
bir fısıltıyı soyup çıplak bırakır."
"bir yüzü ateş, bir yüzü çocuk kalan kadınlardanım ben.
gölgeme dar gelen elbiseler giydim,
tenim içimdeki gürültüyü sustursun diye.
bana bakınca elleri titreyen aynam,
kaç kere doğurdun beni söyler misin?
her kırığından başka bir kadın döküldü saçaklarına,
biri suskun, biri çıplak, biri de hala iç çekiyor
tavan arasına astığım o eski utançtan."