Yas, bir kayıp ardından bedenimizin verdiği doğal bir tepkidir. Yaşadığımız üzücü olayın acısını kabul eder, kayıplarımızı hissederiz. Yas, geçmişi ve şimdiye birbirinden ayırmamıza yardım eder. Yaşanan olayın ardından kendimizi toparlamaya, bugüne ve geleceğe hazırlanmamıza destek olur. O nedenle yaşadıklarımızı yok saymakla, duygularımızı dondurmakla durdurduğumuz büyümemiz yas sayesinde yoluna devam edebilir.
Hepimiz pek çok konuda diğerinden daha şanslı veya şanssız durumda olabiliriz. Kimimizin bünyesi daha güçlüdür, kimimiz güzeldir, kimimiz yeteneklidir, kimimiz şanslı topraklarda doğmuştur, kimimiz savaşın ortasında, kimimiz amansız bir hastalıkla doğarız, kimimiz yüz yaşına kadar nezle bile olmaz. Doğa kendine özgü bir adalet ve denge içinde kendini sürdürür. Evham sorunlarında, var olan adalet sisteminde hep şanssız tarafta kalacağımıza koşulsuz bir inanç vardır.