Asena Acar
@asulker
Şu anda okuduğu kitaplar
“Torun ne diycem?”
“Buyur dede?”
“Ben nasıl ölücem?”
(…)
“Kalp krizi geçirdim stent taktılar. Kalp kapakçığı yamuldu yeni kapak taktılar, ritim bozuldu kalp pili taktılar. Az zorlayınca kendimi, ötüyor bu pil. Hemen ambulansı arıyorlar, geliyor olduğum yere. Eskiden ölmek kolaydı şimdi mesele oldu! Ben nasıl ölücem?”
“ Dede ağzından yel alsın, tamam kapatalım bu konuyu.”
“Hayır konuşalım bu konuyu. Namazlar tam, zamanında kılamadıklarımın kazasını da kıldım, oruçları hiç aksatmadım, iki defa hacca gittim, param pulum varken zekatları sadakaları aksatmadım, üzerimde bildiğim kul hakkı da yok, harama hiç uçkur çözmedim. Lan resmen 80 yıldır devreden sayısal tutturdum, kupon bozdurmaya gidemiyorum. Bir ölsem yırttım ama nerede bende o şans!”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Anne, dedem yorganın içine girmiş! Nevresimi içine girmiş adam!”
“Baba yine mi ya?”
“Ne demek yine mi? Daha önce de mi yapıyordu? Dede onu üzerine örtücen, içine niye giriyorsun? Dedemi yorgan zannedip üzerime örttüm anne, günah yazılır mı?”
“ Dede bu ne? Mezar taşı resimleri var bunda? Mezartaşı katalogu mu aldın? Dede gözünü seveyim yapma etme, mezar mı bakıyorsun sen?”
“ Ev mi bakayım bu yaşta? Araba mı bakayım? Benim ilgi alanım da bu. Kaç yıldır 80 yaşındayım bilmiyorum torun. 80’den sonrasını saymaya gerek yok, geri sayımdayım dedim ama işte insanın her istediği olmuyor hayatta.”
(…) Çoban bıyık altından güldü, tuttu elimi. Öyle bir sıktı ki bağırıp ağlayamadım bile, beynime sinyaller gidince başka hiçbir acıyla eşleşmediği için beyin karşılık vermedi. “Bırak bırak hiç dokunma, garip bir şey bu.” dedi. Anlamadı bunun bir tür acı çeşidi olduğunu merakla bekledi, refleks olarak bile çekemedim elimi. (…)
Nasıl beceriyordum da öğrendiğim her dini bilgiyi dünyama alet edebiliyordum. Benim yaptığımı toplu halde yapan kavimler yok edilmişti, ibret de almıyordum hiç.