asya
@asyak_
[...] olayların etkisinden silkinemeyenlerse derinlerde bunu istemediklerindendir, onlarla beslendiklerinden ve bunun hayatlarına bir mana verdiğini fark ettikleri içindir, tıpkı ölülerin diretken yükünü memnuniyetle taşıyanlar, ellerinde kalan azıcık şeyle sinsi sinsi dolaşmaya hazır olanlar, tüm sıkıntılara, yüz geri edilmeye ve bütünüyle geri dönmeye karar verdiklerinde karşılandıkları aksi tavırlara rağmen Chabert olmaya özenenler gibi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan neye inanacağını bilmediğinde ve hevesle bir soruşturma yapmaya hazır değilse, o zaman yorgunluk çöker üzerine, her şeyi kendinden uzağa öteler, bırakır, düşünmekten cayar, hakikatten, ya da fark etmez karmaşadan, elini eteğini çeker... Hakikat zaten asla düzenli bir şey değildir, karmaşadan ibarettir. İstediğiniz kadar derinine inin, yine öyledir.
Fark ettim ki bana ne denli çok şey anlatırsa o kadar çok şüphe belirecekti içimde, öyle hiçbir şey olmamış gibi oradan çıkıp gitmeyi başaramayacaktım, insanların konuşmasına ve kendini açıklamasına izin vermenin kötü tarafı buydu, bunun için pek çok kere durdurmaya çalışılır konuşan kişi, emin olunan şeyleri korumak ve şüphelere, daha doğrusu yalana geçit vermemek için.
Veyahut hakikate.
Zamanın akıp geçmesi herhangi bir fırtınayı yoğunlaştırır, başlangıçta isterse ufukta küçücük bir bulut dahi olmasın. Ince katmanlarıyla seçilemez zamanın bize ne yaptıgını ve bizi değıştırme gücünde olduğunu insan göz ardı eder.
