“Sessizden Gelen”
Göğün en uzak köşesinden düşüyor gece,
Hafif bir serinlik gibi dokunuyor içime.
Adını bilmediğim bir hüzün,
Sanki eski bir şarkının yarım kalan sözü.
“Bazen insan, kendini en çok sessizliğin içinde duyar. Ne bir kalabalık, ne bir söz; sadece içindeki fırtınaların yankısı kalır. Ve o an anlarsın, bazı savaşlar dışarıda değil, kalbinin tam ortasında verilir.”
“İnsanı en çok yoran şey yaşadığı olaylar değil, içinde susturamadığı düşüncelerdir. Her gece aynı cümleleri tekrar edip durursun, sanki bir cevap bulsan her şey düzelecekmiş gibi.”