İnsan korkak olduğu için kibarlık eder derdi babam. Doğru biraz. İnsan ya korkak olduğu için kibardır, ya da kibar olduğu için korkak. Ben kıramam. Hiç kimseyi. Kendi kemiklerimden başka hiçbir şeyi.
Biz zamanı bizim sanıyorduk bir zamanlar. Nasıl olsa bizimdi, ne geç vardı, ne erken. Hep içindeydik. Ama beklemiyor muyduk? Bekliyor idiysek gelecek vardı. Gelecek varsa, geç de vardır, erken de vardır. Yok mudur yoksa?