Ataberk Keskin
@ataberry
49 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Akıcı ve kısa, otobiyografik bir kitapmış fena değildi. Anlatımı baya güzel olsa da hem uzunluğu yerinde olmuş hem de keşke biraz daha uzun olsaydı diye düşündüm. Hikaye biraz havada kalmış gibi hissettim, sanki bize anlatmadığı şeyler var gibi hissettim o araları doldursaydı daha güzel olabilirdi ama yazarın anlatımını beğendim. Bir oturuşta bitirdim akıcılığını oradan anlayabilirsiniz -hızlı bitmesinde 50 sayfa olmasının da etkisi var-. Aralarda değindiği noktaları -kürtaj,AIDS,cinsellik,saplantılılık,tutku,hiçlik vs.- ilginç ve tabiki başarılı buldum. İnsani duyguları ve olguları pat pat yazmış olması o gerçekliği yoğun hissettiriyor. Okunabilir tavsiye ederim.
Reklam
Cumhuriyetin 100. yılını kutlarken Atatürk’ün önerdiği kitaplardan biri olan Beyaz Zambaklar Ülkesi’ne başladım. Kitabın yazılışının da 100. yılıymış okurken fark ettim. Finlandiya’nın nasıl kalkındığı ile başlayıp insanlık dersi veren yarı soyut yarı somut bir kitap. Bir toplumun çağdaş medeniyete ulaşmasının öğretmeninin, askerinin, devlet insanının, bilim insanının, aydınının, köylüsünün, öğrencisinin, işçisinin kısacası herkesin çalışması ile eğitim ile okuyarak, öğrenerek, düşünerek hep birlikte olacağını anlatıyor. Başta güzel başlamıştı baya ilgi çekici idi ama sonra öğüt veren hikayeler tadında bir kitaba dönüştü. Kitabı okurken zaten biz bunları biliyoruz gibi düşüyor insan. Sık sık onun eleştirisini de yapıyor kitap, bilip de uygulamamanın, üstüne düşmemenin ya da neden kurtarıcı olarak başkasının beklendiğini, kurtarıcının kendin olması gerektiğini eleştiriyor. Düşünmenin, sorgulamanın ve iyi insan olmanın bunları beraberinde getirdiğini ve zaten insanın bunları bilip de neden uygulamadığını, bencilliğini, sahtekarlığını ve tembelliğini eleştiriyor. Mesela din-dindarlık-Hristiyanlık üzerine çok anlatım var efsaneler incil alıntıları var bu kitapta, bunlar dışında bence çoğu fikir hala günümüz şartlarında baya güncelliğini korumuş diye düşünüyorum. Zaten Finlandiya’nın eğitimde ve daha birçok konuda başarılı olmasının bir tesadüf olmaması bu kitabı okuyunca daha da anlaşılıyor.
Sabahattin Ali’nin harika hikayeler yazdığını bu eseri okuyarak bir kez daha tatmış oldum. Kamyon ve Pazarcı hikayelerini benim yaşımda olanlar lise ikinci sınıf edebiyat kitabından hatırlayabilir, denk gelince çok mutlu oldum. Sabahattin Ali’nin bu eseri çok yerinde eleştiri içeriyor, genel olarak eserleri zaten cumhuriyetin ilk yıllarına dair harika bir ayna. Hikayeleri okurken anlatılana ek olarak Sabahattin Ali’nin kendi hayatını da okuyormuş gibi hissettim. Kitapta hapishane, kaçış, söylediklerinden dolayı yargılanmak, fikirlerinden dolayı cezalandırılmak, mahkemelik olmak, mahalle/çevre/toplum baskısı gibi hala günümüzde de varolan ifade özgürlüğünün (aslında olmaması gereken) sonuçları, fakirlik, köylülük gibi temalar ele alınmış. Arabalar Beş Kuruşa, Apartman, Gramofon Avrat ve Pazarcı en beğendiğim hikayelerdi. Herkes kesinlikle okumalı.
