Kendinden utanç duyan insanın yaşanabilecek bir hayatı olmaz. Çünkü her hareketinin hesabını yapar, her söylemi tiksinti uyandırır kendisinde. Ve yaşamaz, utanmaktansa köşede kuytuda beklemeyi yeğler.
Yaşayanlar düşünenleri yanında istemiyordu bu memlekette, düşünenler de yaşayanları. Fakir milletlerin kaderidir bu. Yaşamanın derdine düşmüş insanlar düşünemez, düşüncenin batağına saplanmış insanlarsa yaşayamaz.