Baştan sona inanılmaz sürükleyici, kendine bağlayan bir hikayesi var. Her sayfasında yeni bir olay, yeni bir şaşkınlık. Okuduğum en iyi kitaplardan biri ama aynı zamanda keşke okumasaydım diyeceğim kitaplar arasında. Duygu yoğunlu çok ve okuduktan sonra etkisinden çıkması bir o kadar zor olan bu hikaye. Depresif bir dönemde okunmasını kesinlikle tavsiye etmem.
Reklam
Dillerde gezen adım
Bir seciyesiz, bir it
Nedense olamadım
Sizin gibi bir yiğit...
Ne gaye taşıyorum
Ne bir dağ aşıyorum
Delice yaşıyorum
Ne ihtiras, ne ümit...
Yuh...Eğer hayat buysa
Bu ahmakça uykuysa
Bana kim sokulduysa
Hadi dedim, hadi git!
Bende çok şey var ama
Akıl filan arama...
Ciddiyetle arama
Koydum dikenli bir çit.
Saçıma düşen aklar
Ne bir macera saklar
Çıkarmaz bu dudaklar
Ne bir küfür ne tevhit...
Korkutmaz beni ölüm
Bir şeytan kadar hürüm
Süremez bende hüküm
Ne Allah, ne de Nahit...
“Okuyupta ne yapıcak, burada en azından belki köyün kahyası olur” dedi dayısı Mustafa Kemal Paşa’ya bakarak.
