athina.
@athinasgow
γνῶθι σεαυτόν †
η καρδιά που αγαπά και η καρδιά που μισεί
hepsi pek ala; ama bir aynaya yansıyan şafak gibi, o ruhunu gösteren parlak gözleri nasıl unutmalı?
insanın çaresizlik ve acısının başlangıcında bütün varlıklardan yardım umduğu, esen rüzgârdan, geçen bulutlardan avutucu bir haber beklediği gibi, bu gencin de en küçük şeylere kadar bütün ses ve hareketler dikkatini çekmekte, sonra da onu üzmekteydi.
