Duygulara renkler veren bir şair Behçet Aysan. En çok da eflatunu yakıştırıyor. Ölümü bile eflatun görebilecek kadar naif. Her dizesinde ona nasıl kıydılar, nasıl kıyabildiler diye düşünüp hüzünlendim. Umarım aradığı yeni gökyüzünü bulmuştur...
DüelloBehçet Aysan · Adam Yayıncılık · 1998816 okunma
open.spotify.com/track/3J4DqP1D7...
Hangimsin sen benim
Hangi renk ile boyasam ki seni gözlerimin
Hangimsin sen benim
Hangi renk ile boyasam ki seni gözlerimin
Çingeneler keder topluyor
Biliyorum, ağlıyorum
Çingeneler yağmur bekliyor
Biliyorum, ağlıyorum
Gök soyundu mevsimlerden deniz oldun
Poyrazla ıslak ıslak yosun koktun
Gök soyundu mevsimlerden deniz oldun
Poyrazla ıslak ıslak yosun koktun
Ey uzak ihtimallerle dokunduğum
Giyinirken bütün cevapsız yüzleri
Neden yoktun? Neden yoktun?
Neden yoktun? Neden yoktun?
Ey uzak ihtimallerle dokunduğum
Giyinirken bütün cevapsız yüzleri
Neden yoktun? Neden yoktun?
Neden yoktun? Neden yoktun?
open.spotify.com/track/4T6V98Dps...
Sevgilim bak, geçip gidiyor zaman;
Aşındırarak bütün güzel duyguları.
Bir yarım umuttur elimizde kalan,
Göğüslemek için karanlık yarınları.
Ağzımda ağzının silinmez ılık tadı,
Damağımda kösnüyle gezinirken;
Yüreğimde yılkı, aklımda ölüm vardı,
Dışarda rüzgâr acıyla inilderken.
Unutulmuyor ne tuhaf dünya işleri,
Seninle bir döşekte sevişirken bile.
Düşünüyorum hüzünlü anneleri,
Çarşıda, pazarda ellerinde file.
Bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka;
Bir şey yok paylaşacak acıdan başka.