Çağrı
@atomikkarinca
Reklam
Aşkla Sana - Arkadaş Zekai ÖzgerŞiir
alnını
dağ ateşiyle ısıtan
yüzünü
kanla yıkayan dostum
senin
uyurken dudağında gülümseyen bordo gül
benim kalbimi harmanlayan isyan olsun
şimdi dingin gövdende
uğultuyla büyüyen sessizlik
birgün benim elimde
patlamaya sabırsız mavzer olsun
başını omzuma yasla
göğsümde taşıyayım seni
gövdem gövdene can olsun
söyle bana ey
ölümün açıklayıcı pervanesi
hangi yavru tek başına yiğittir
hangi yangın bir başına söndürülür
ah herkes susuyor
hiçkimse bilmiyor içimin yangınını
ah herkes mi susuyor
kalbimi kalbine bağladım dostum
ah herkes mi susuyor
kalbi kalbimize benzeyen dostlar
bir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyaya
hayatın ateş renkli kelebekleri
bir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar için
ah herkes mi susuyor
Puan vermedi·348 syf.·
2021 1. kitabı
Kendisini ifade edemeyen, duygularını içine atan ve kendi dünyasına hapsolmuş insanların tasviri diyebilirim bu roman için. Evet, en başta bu geliyor. Ondan sonra, yüzyıl boyunca yaşanan acı olaylar, hem bireysel, hem de toplumsal düzeyde işleniyor. Acının da mutluluğun da dili, coğrafyası ve zamanı olmadığını anlatıyor bize yazar.
Her ne kadar farklı dillerle konuşsak, farklı coğrafyalarda da yaşasak, aslında aynı hamurdan yoğrulduğumuzu düşündüm kitabı okurken. Oysa hepimiz farklı görünüyoruz. Aslında ne çok şeyi içimize atıyoruz. Belki de doğada bizim kadar kendisini maskeleyen bir canlı daha yoktur. O maskelerin altında, sayfalar dolusu metne kaynaklık edecek duygular besliyoruz.
