Benimle neden uğraşıyorsunuz? Benden ne istiyorsunuz? Neden her şeyi, tam istemediğim anda veriyorsunuz bana? Neden bu kadar bekletiyorsunuz? Neden bir şeyi elde etmenin anlamı kalmayıncaya kadar, onu vermemekte inat ediyorsunuz?
Ona, okuduğum kitapları gösterdim.Beni cahil sanmasını istemiyordum. Kimsenin bilmediği büyü kitaplarını bile okuyorum,bakın.Gozluklerini taktı.Benim bir "vaka" olduğumu söyledi.Bunu da biliyordum.
Uzaklarda, benim gibi yanlız ve ümitsiz birine bırak bu mektubu oğlum; benim gibi birisi olsun, çünkü bizim gibiler birbirlerine ancak kötülük edebilirler.
Çünkü yoruldum, çünkü herşeyi birbirine karıştırdım, çünkü bu dünyada gizli mezhep bile sonunda gelip beni buldu; fakat sevebileceğim bir kadın, bol para, insan yakınlığı beni hiç bulmadı.
Kendime acımak istedim.Mutlak bir ümitsizliğe düşmek istedim.Belki tam düştükten sonra çıkmak daha kolay olurdu.Fakat, bütün bu düşündüklerimin,kelimelerden ibaret olduğunu biliyordum.Pencereye yaklaştım, başımı yukarı kaldırarak gökyüzüne baktim.Ay oradaydı.Bildigim ay.Hayir, ben adam olmazdım.Gercek bir acı duyduğumdan bile kuşkum vardı