Eyüpcan Işık
@autodidactee
Psikolojik Danışman, Yazar, İllüstrator.
instagram.com/isik.eyupcann
ki zaman
sonsuzluk cennetinde kovulmuş
yaralı bir hayvandır görürsün
saydam tenindeki "an" denen seyirmeleri
yelkovanların uçlarına eklemlenen
akreplerden kılcal damarlarla inleyip durur
ve ömür denir buna ki
gök ile dövülmüş ve kızışmış bir demir iner anın ortasına ve vardır her zaman başının üstünde
bir demokles kılıcı gibi her daim
kendini sokmaya hazır akrep iğnesi taşıyanlar
ceplerinde çölden bir mendille mavi göğün altında
akıllarını taharet eden ve et gibi birkaç şiir ve feylesif alıntılar kurutan her daim obsesiflikten
kızarmış aklının balkonunda ama
her insan biraz Hz. Süleyman'a öykünür sonuçta
kelime cinlerinden cümle mabetleri inşa ederken
elbette bütün bu kelimeler ve harfler,
bir seyirmedir zaman dediğimiz bu yaralı
hayvanın saydam teninde ve seyirirken
sıyırmamak için bana düşen her daim
kendimi tanımaktır,
dayandığını sopaları kemiren kurtları
uzak tutmaktır, öykünüyorsun unutma,
öykülere sarınıyorsun, bir öykü oluyorsun sonra
tenimin altındaki kızıl galaksinin içinde
Allah'ı okumaktır yine bana düşen
deriden bir rahlede,
tefekkürün güneşinde kurumuş.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Resaam ve tablosu ayrı şeylerdir, demek isterdim sana, bu paragrafın sonunda kendimle çelişeceğimi bilmesem. Sen aslında sosyalleşmek için dikkat eden, dikkat veren ve dikkat çekmeye çalışan, birlikteliğe önem veren bir ressam olabilirsin. Ama aynı zamanda tablona melankolinin mavi mumlarıyla aydınlanmış bir inziva odasındaki bir munzevi olarak da çizmeyi tercih edebilirsin kendini: -Ki işte şimdi çeliştiğim kısım geliyor- Elinde çevreni görmek ve başkalarının da seni görmesi için gibi tuttuğun o erguvan fırçan "Bakın ben buradayım, bu odada, yalnızım ama buradayım. Böyle bilinsin. Belki bir gün çıkar gelirsiniz. Fiziksel olarak olmasa bile, aklınızda benim burada olduğum bilgisinin aklınıza gelmesi, getirmeniz de bana bir uğramadır aslında." demiyor mu? Sen hem ressamsın, hem de o tablo.
Kierkeguardian bir post.
Yaşlanmak bir yangın; ölüm kulisteki yangını çığıran, ama alkış seslerinden kendini işittiremeyen bir palyaço.