“… herkes gözüme fareler gibi görünüyordu şimdi. Yiyor, içiyor, düzüşüyor ve amaçsız devinimi sonsuza kadar sürdürebilmek ellerinden geleni yapıyorlardı. Eşref-i mahlukatta bundan pek fazlasını göremiyordum maalesef.”
“Tanrım, bu nasıl bir lanet? Derimi yırtmak, gözlerimi oymak, dişlerimi sökmek bir işe yaramaz. Kendime mahkumum. Ağlasam, gözyaşlarını benim gözyaşlarım. Ben cehennemde değilim, cehennem benim içimde.”