Sen uyurken oluyor her şey. Açlığa benzer bir his ama öyle bir şeyler yiyince de geçmiyor. Bir şarkı açıyor, gözlerimi kapatıyorum. Senin asla farkına varmadığın ama benim zamana çivilediğim bir kaç an a gitmeye çalışıyorum. Kokuları, ışıkları, renkleri hatta ısıyı hatırlamaya çalışıyorum. Bazen başarıyorum. Insanlar bu hisse özlemek diyor..
Ben özlemek demiyorum. Seni tüm insan yapımı/buluşu tanımlardan, sıfatlardan, kelimelerden ayrı tutuyorum.
Kimsenin geçmediği bir yol.
Kimsenin değmediği su gibi.
Hiç kimse bilmiyor ve sen uzaklarda uyurken oluyor bu şey...