"Bir ölümlünün bize haftalardır yalan söylediğini,haftalardır bize ihanet ettiğini umursamadılar bile."
"Ben size ihanet etmedim." Diye fısıldadı Alex
"Sana aşık oldum!" Diye haykırdı Aven
" Hayır, " diye haykırırken, Aven' ın yüzündeki o acı dolu ifadeyi, gözlerinde alev alev yanan o yangını hatırladı. Bu, reddedilmeye karşı gösterdiği tepki değildi, kanını gördüğü için verdiği tepkiydi. Bir ölümsüz tarafından kandırıldığına, ihanete uğradığına karşı gösterdiği tepki ... Bir ölümlüye aşık oluşuna gösterdiği
tepki.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Seni büyüleyici buluyorum, Aeylia," dedi, altın gözleri neşeyle ışıldayan Aven.
"Bu harika. Ama bunu şimdi değil de sonra yapsan nasıl olur? Aksi takdirde ikimiz de geç kalacağız."
Aven güldü ve savunmasız yakaladığı kızın yanağını okşadı.
Sonra da valisyoluna binip gitti..
Alex olduğu yerde donakaldı. Ürpererek kapıyı kapadı.
ihtiyacım olan şey tam da buydu, diyerek huzursuzluğunu bir kenara bırakmaya çalıştı.
Sayfa 200
belki Alex onunla yeterince vakit geçirse, Aven' ın içinde, ölümlülere karşı duyduğu nefreti kıracak bir tohum yeşertebilirdi bir gün. Ve ...
Şey, 've'den sonraki kısmı Alex de henüz bilmiyordu. Yapabileceği tek şey, geçmişteki varlığının gelecek için iyi bir şey olmasını umut etmekti.
Sayfa 197
"Her ne kadar sana talihsizlik gibi gelse de, bu aslında senin için büyük bir şans."
Kadına boş boş bakan Alex, "Efendim?" dedi.
"Geleceğini gördüm, Alexandra Jennings," dedi ihtiyar. "Senin tanıdığın Aven, şu anki Aven değil. O yüzden, şu an onu yakından tanıma fırsatına sahipsin. Yani gelecekteki Aven'a dönüşmeden önce, onun kim olduğunu öğrenebilirsin."
"Bu, kulağa ... çok sinsi bir plan gibi geliyor."
"İlgini çekmiyor mu?" dedi, ona meydan okuyan gözlerle bakan kadın. "Burada, senin içine zorla giren kişinin zihnine girme şansın var. Onu bu karanlık yola iten şeyin ne olduğunu bile öğrenebilirsin."
Sayfa 120
Alex dikkatsiz davrandıklarının bilincindeydi. Ancak en yakın dostları Jordan Sparker'ı, Aven Dalmarta'nın kanıyla beyinleri yıkanmış akılsızlar ordusuna kaptırıp kaybettikleri için daha çok motive olmak yerine çaresiz hissediyorlardı.
Sayfa 7