Edebiyatta da böyledir diye düşünüyorum.Bazı şiirler bitmek için bazı hikayeler ise zihnimizde asılı kalıp her hatırlandığında içimizi sızlatmak ya da tebessüm ettirmek için yazılır
Bugün bir yandan ilginç bir yandan sıradan teşekkür aldım. Arkadaşımın bir huyu var ve bazen gerçekten yorabiliyor insanı. Ama bir gün olsun bu huyu yüzünden rencide edecek bir söylemde veya imada dahi bulunmadım.
“Beni olduğum gibi kabul ettiğin için teşekkür ederim. Senin yanındayken çekinmiyor rahat hissediyorum.” dedi.
Belki de insanlar kabul görülmedikleri, rencide edildikleri ve hastalıklıymış gibi muameleye maruz kaldıkları için olduklarından farklı davranıyorlardır.
Seveceksek şayet olduğu gibi sevelim.
"Koşulsuz olumlu kabul" hümanistik psikolojide bir kişiyi eylemleri veya davranışları ne olursa olsun yargılamadan kabul etmek demektir ve bunu yapabilen çok az insan var.
Burası Ankara, aşkın şehri
Aşk Ankarada bir kere yaşanır,
şanslıysan Ankara sana
parlar eğer şanslı değilsen tüm
ömrün boyunca Ankara sana
gri görünür.