Tuğçe Kübra
@avtka2009
Çalışmaya başladığımızda bile bizi yerimizden kıpırdayamaz hale getiren şey, canımız ne kadar yanarsa yansın katlanmamız gerektiği fikri değil mi? Hasta olsam da dişimi sıka sıka işe gidiyorum, yerimden kalkamayacak kadar hasta olduğumda işe gidemeyince de, ben bile abarttığımdan kuşkulanmaya başlıyorum.
Sayfa 142
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi benliğimiz hakkında güzel düşünebilme becerisine ihtiyacımız var.
Kitabı kapattığımda düşündüm. Sırf yetersiz biri olduğum
düşüncesinde kaybolmamalıyım. Hala bir şansa sahip değil miyim? Eksik de olsam iyilik yapıp, güzellikle konuşamaz mıyım?
Hayal kırıklığına sebep olan ben de bazen, sadece bazen iyi bir insan olamaz mıyım? Böyle düşününce yeniden hayat buluyor,
gelecek günler için sabırsızlanmaya başlıyorum.
Sayfa 86
Bir keresinde, roman karakterlerinin hepsi biraz uyumsuz kimselerdir, o yüzden yaşamın içinden, sıradan insanları temsil ederler demiştin ya. Hepimiz uyumsuz olduğumuz için birbirimize çarpınca incinip incitiyoruz işte. Bu senin de sıradan bir insan olduğun anlamına geliyor. Hepimiz öyleyiz. Yaralayarak yaşıyoruz.
Sayfa 79
Kitapların zihinde değil, bedende yer edindiği fikrine sık sık kapılırım.
Ya da belki zihnimizin ucundaki bir hatırada saklıdırlar.
Sayfa 43