hatice avvuran
@avvuranhatice
Kadın makine mühendisi. Evet yanlış okumadınız.
Umutsuz zamanlar icin yazılmış bir çiçek. Kadın, anne, insan olarak hayatta mücadele etmenin ne demek olduğunu, hiçbir şart ve koşulda okumaktan ayrılmamak nasil olurun cevabını, yasamaya ve yaşam biçimine olan bakış açısını kendime örnek alarak okudum. Her satırında kendisine hayranlık duydum. Şefika hanımın kitabının yazılması her dönem zorluklarla karşılaşan Türk kadını olarak nasil mücadele etmemizi gösteren bir eser olmus. Sosyolojik ve toplumsal açıdan birçok ayrıntı dikkat çekebilir. Ancak benim dikkatimi çeken kurulan ve karşılıklı devam ettirdiler dostluk bağlarıydı. Bireylerin yalnizlasyigi su günlerde sanki hayal dünyası gibi hissettirdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hem kore edebiyatına hem bilim kurguya cok ilgisi olmayan bir okurum olmama rağmen birkutukitap ile geldiği ve eylül hanımın beğenileriniz aldığı icin başlama kararı aldim. Kitap akici ancak tutkulu bir akiciliktan bahsetmiyorum. Konu, ana karakterler,kitabin içerisinde bir robotun bile hayvanı önemsedigini ama insanların çıkarları doğrultusunda hayvanları cok kolay gözden çıkarabileceği eleştirisi cok aci ve cok gerçekti. Onyargilarima rağmen beğendim.
Boğazım değil kalbim düğümlendi. Anlatılanların kurmaca olmadığını bilmek, toplumun ezileni ezmeye devam etme hor görme konusundaki ısrarı, tüm yaşananların bilinip sessizlik içinde hayata devam edilebilmesi kadar ruhsuz bir hayatta yaşayabilmek ne büyük bir utançtır.
Tam bir Sabahattin Ali dizesidir bu kitap.
'Zaman zaman mağlup olsam bile etime
Insan olmak dokunuyor haysiyetime. '
Uzun zamandır edebi doygunluğa ulaştığım birçok alıntı not aldığım bir kitap okumamıştım. O sebeple yavaş ve ozumseyerek okudum. Kitapta benim en cok hoşuma giden iki nokta var. Birincisi gercekten üç kişi yaşananları kendi penceresinden değerlendirmiş. Herkesin yaşananlardan kendince bir sebebi olduğunu dusunuyor insan. İkincisi üslup olarak 3 kişinin de farklı usluplarla olayı aktarmasıydi. Bu sekilde gercekten o kişilerle kahve eşliğinde sohbet ediyormuşsunuz hissi oluşturuyor. Keyifli bir okumaydı benim icin ..
Nasıl olur da 35 yaşına kadar bu konuda en ufak birsey duymam anlayamıyorum. Bilmemenin de ayıbını yüklenip okudum. Oldukça vurucuydu. Sayfalarla vuruyordu insanın suratına. Ah hatice Ah adaşım.. ölene kadar senin hikayeni gönlümde taşıyacağım. #birkutukitap tan gelen en iyi kitap buydu. Teşekkürler...
