Yazar:
Nuriye Ortaylı
Tasarımcı:
Kutan Ural
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
Şubat 2026
Yayınevi:
Kronik Kitap
ISBN:
9786255835604
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Biyografi, Roman, Belgesel ve Kırım'ın Öyküsü·416 syf.·
10/10
2026 10. kitabı
İlk olarak şunu söyleyeyim: kitaba adeta hayranlık duydum. Çok beğenerek okudum. Ben Cengiz Dağcı'nın bütün kitaplarını okumuş ve bu anlamda kendisini fahri Kırımlı kabul eden bir kişiyim. Şefika teyzemizin hayat hikayesi ilgimi çekecekti, bunu biliyordum ama doğrusu bu kadarını beklemiyordum. Şefika teyzenin özellikle Sovyet işgalindeki Kırım'da ve İkinci Dünya Savaşı döneminde geçirdiği hayatı, Cengiz Dağcı romanlarından ve Kırım'la ilgili diğer okuduğum kitaplardan iyi bildiğim şeylerdi. Hatta bunları teyit ettiğimi de söyleyebilirim.
Nuriye Hanım oldukça başarılı bir kitap ortaya koymuş. Kitap için tam anlamıyla bir biyografi demem mümkün değil; zira daha ötesi. Adeta bir roman gibi, hatta belgesel metin gibi, birkaç tarzın bir arada bulunduğu bir eser ortaya çıkmış. Hayli akıcıydı. Bilmiyorum, belki Kırım’a olan ilgim ve sevgimden dolayı benim ayrıca beğenimi kazanmış olabilir. Ancak şöyle düşünüyorum; ortalama bir okura, “İlber Ortaylı'nın annesinin hayatını anlatan bir kitap” dediğimizde beklentiyi düşük tutabilir. Fakat bu, çok başarılı bir çalışma olmuş. Bu nedenle kitabı çok beğendiğimi ve mutlaka tavsiye edip anlatacağımı söyleyebilirim.
Bölümlendirmeler gayet yerindeydi. Bence filmi çekilse yeridir. Özellikle Kırım ve Volgograd dönemi çok önemli şeyler anlatıyor. Bolşevik Devrim ve İkinci Dünya Savaşı’nın yıkıcılığını açıkça anlatıyor. Sarsıcı sahneler var ve Şefika Hanım’ın -tabii ailesi ve Kırım Türklerinin de- bu büyük fırtınadan nasıl onurlu bir şekilde çıkabildiklerini okumak önemliydi.
İlber Hoca'nın Kırım kökenli olduğunu biliyordum. Gerçi burada babası Kemal Bey'in değil, annesinin hikayesi anlatılıyor. Ancak yine de kafamda oturtamadığım birtakım şeyler vardı ki, hepsi cevabını buldu.
Örneğin, Hoca 1947 Bregenz doğumlu. Nasıl oldu da, "18 Mayıs
Hiç Vazgeçmeyen Kadın: Şefika
İlber Ortaylı ailesinin dört kuşağını kapsayan, hem tarihsel bilgiler hem de anılar içeren oldukça etkileyici bir kitaptı. Kırım Tatarı aristokrat bir aileden gelen Şefika Hanım’ın hikayesi Sovyetlerin gelişiyle birlikte bir gecede tüm varlıklarını kaybedip yoksulluğa sürüklenmeleriyle başlıyor ardından Kırım’dan Stalingrad’a oradan Avusturya’daki Nazi kamplarına ve nihayet Türkiye’ye uzanan son derece zorlu bir göç yolculuğunu gözler önüne seriyor. Tüm bu ağır koşullara, açlık ve savaş yıllarına rağmen Şefika Hanım’ın öğrenmeye olan tutkusunu, dil merakını ve hayata yeniden tutunma gücünü asla kaybetmemesi kitabın unutmayacağım yönlerinden biriydi. 103 yıllık ömrüne sayısız kırılma ve yeniden başlangıç sığdıran bu yaşam öyküsü yalnızca bir aile tarihi değil aynı zamanda insanın en zor şartlarda bile kendini yeniden inşa edebileceğini gösteren güçlü ve ilham verici bir anlatı. Bir kadın olarak Şefika Hanım’a hayran olmamak gerçekten mümkün değildi. Ruhu şad olsun.
Annem ŞefikaEdebiyat
Puan vermedi
Şefika’yı okurken daha ilk sayfalardan itibaren kitabın beni etkisi altına aldığını hissediyorum. Özellikle Kırım Tatarlarının yaşadığı zorlukları, sürgünleri ve mücadeleleri birinci elden anlatılan anılarla okumak kitaba olan ilgimi daha da artırıyor. Kitap boyunca Kırım’ın yakın tarihine dair çok değerli bilgiler ediniyorum ve daha önce bildiğimi düşündüğüm birçok konuyu farklı bir bakış açısıyla yeniden öğreniyorum. İlber Hoca’nın Azerbaycan’da Şefika teyzenin çocuklarıyla buluştuğu videoyu daha önce izlemiştim. O videoda anlatılanların duygusal yönünü hissetsem de, bu kitabı okudukça yaşanan olayları çok daha iyi anlıyor ve o buluşmanın neden bu kadar anlamlı olduğunu daha derinden kavrıyorum. Kitap, sadece bir hayat hikâyesi anlatmıyor; aynı zamanda bir dönemin acılarını, özlemlerini ve umutlarını da gözler önüne seriyor. Nuriye Hanım’ın anlatımı oldukça akıcı ve samimi. Kendimi zaman zaman bir biyografi, zaman zaman bir roman, bazen de tarihi bir belgesel okuyormuş gibi hissediyorum. Şefika’nın yaşadıkları üzerinden Kırım Tatarlarının tarihine tanıklık etmek benim için oldukça öğretici oluyor. Şefika, hem Kırım tarihine ilgi duyanlara hem de güçlü yaşam hikâyeleri okumayı sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir eser. Kitabı büyük bir beğeniyle okuyorum ve her bölümde yeni şeyler öğrenmeye devam ediyorum. 10/10 verdiğim, uzun süre etkisinden çıkamayacağım kitaplardan biri oldu
Şefika Ortaylı’nın biyografisi beklentimin çok ötesinde, su gibi akan bir eser oldu.
Açıkçası, bilgi odaklı bir biyografinin bu kadar akıcı olabileceğini ve beni böylesine içine çekeceğini tahmin etmemiştim.
Kitapta sadece bir hayat hikayesini değil, Kırım Türklerinin (Tatarların) varoluş mücadelesini ve sürgünlerin yarattığı o büyük çaresizliği buluyorsunuz.
İlber Ortaylı gibi kıymetli bir ismin, kendisi kadar değerli annesi Şefika Hanım’ın hayatını bu denli bilgilendirici bir eserden okuduğum için çok mutluyum. Tarihe ve insana dokunan bu yolculuğu herkesin deneyimlemesini isterim. Keyifle okuyun
İlber Ortaylı’nın annesinin yaşam mücadelesini, fedakârlığını ve ailesi için verdiği emekleri anlatan etkileyici bir eser. Yazar, annesi Şefika Hanım’ın hayat hikâyesi üzerinden bir dönemin toplumsal koşullarını, geleneklerini ve insan ilişkilerini samimi bir dille ve tüm gerçekliğiyle okuyucuya aktarıyor. Ayrıca yazar çoğu noktada eserde geçen olaylar ve yerler hakkında bilgiler sunarak eseri daha heyecanlı hale getirmiş. Ve son olarak aile bağlarının ve anne sevgisinin gücünü hissettiren unutulmaz bir eser.
Şefika hanım hiç unutmayacağım1000k
Bu kitap benim için sadece bir yaşam öyküsü değil, adeta bir devrin ve o devrin sırtladığı kederlerin, fedakârlıkların sessiz çığlığı gibiydi. Okurken şunu hissettim: Biz aslında Şefika Hanım’ın şahsında, kendi ninelerimizin, annelerimizin ve bu toprakların o vakur kadınlarının izini sürüyoruz. Kitabı bitirdiğimde Şefika Hanım’ı sanki yıllardır tanıyormuşum gibi hissettim. Onun yaşadığı kayıplar, çektiği yokluklar ve tüm bunlara rağmen etrafına saçtığı o anne şefkati... İnsana şunu sorgulatıyor: "Biz bugün ufacık şeylere isyan ederken, o nesil bu kadar yükü nasıl bu kadar zarif taşıdı?"
Gerçek olması dolayısıyla kalbim kırık ,gözlerim dolu okuduğum bu harika kitabı yazıp bize çok değişik zamanlarda yaşamış Şefika hanımın hayatını anlattığı için kızı Nuriye hanıma çok teşekkürler. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen hayat enerjisini kaybetmemesi sürekli kendini geliştirip okumaya, eğitime devam etmesi bizlere çok iyi bir örnek teşkil ediyor. Keşke sağken görebilseydim kendisini. Ama sevdiklerinin mezarının üstü otobüs terminali yapılan, dedesinin mezar taşı köprüye merdiven taşı yapılan bir insan için benim dileğim ne ki. Göremesem de kalpten sevgilerimi gönderiyorum umarım ben de onun gibi uzun yıllar okuyup etrafıma ışık saçabilirim naçizane
Çok samimi ve içten bir anlatı. Okurken sanki bir tarihçinin değil de annesini özlemle anlatan bir evladın hatıralarını dinliyormuş gibi hissettim. Ortaylı, annesinin hayatını anlatırken aslında bir dönemin kültürünü, eğitim anlayışını ve aile yapısını da gözler önüne seriyor. Özellikle Şefika Hanım’ın güçlü, disiplinli ama aynı zamanda zarif karakteri çok etkileyiciydi.
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, anlatımın sıcak ve doğal olmasıydı. Büyük olaylardan çok küçük anılar, günlük hayatın detayları ve aile içindeki ilişkiler anlatılıyor. Bu da kitabı daha gerçek ve dokunaklı yapıyor. Bazen hüzünlendiren, bazen de gülümseten anılar var.
“Annem Şefika”, sadece bir anne portresi değil; aynı zamanda geçmişe, aileye ve hatıralara dair çok güzel bir saygı duruşu gibi. Sade ama etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okurken insan kendi annesini ve çocukluğunu da düşünmeden edemiyor.
Umutsuz zamanlar icin yazılmış bir çiçek. Kadın, anne, insan olarak hayatta mücadele etmenin ne demek olduğunu, hiçbir şart ve koşulda okumaktan ayrılmamak nasil olurun cevabını, yasamaya ve yaşam biçimine olan bakış açısını kendime örnek alarak okudum. Her satırında kendisine hayranlık duydum. Şefika hanımın kitabının yazılması her dönem zorluklarla karşılaşan Türk kadını olarak nasil mücadele etmemizi gösteren bir eser olmus. Sosyolojik ve toplumsal açıdan birçok ayrıntı dikkat çekebilir. Ancak benim dikkatimi çeken kurulan ve karşılıklı devam ettirdiler dostluk bağlarıydı. Bireylerin yalnizlasyigi su günlerde sanki hayal dünyası gibi hissettirdi.
10/10
2026 71. kitabı
1917 Kırım.
Kırımın varlıklı toprak sahiplerinden, annesiz büyümüş kendinden 20 yaş büyük Seferşah ile evlenen Habibe hanım’ın en küçük çocuğu olarak dünyaya gelir Şefika Hanım. Tatar Türkü bir kız..Varlığın içine doğsa da iç savaş ve yokluk kapıdadır.
1921, Lenin’in Kızıl Ordu’suna yenilen Beyaz Ordu ( çarlık yanlıları, monarşistler, milliyetçiler, anti-komünistler ve farklı sağ grupların genel ittifakı ) Rus İç Savaşı’nın “son perdesi”nin yaşandığı Kırım’a kadar kaçtı, tesadüf değildi stratejik bir hamleydi. Sevastopol Limanı’ndan kaçabilmek içindi ancak siviller de yolun sonunu görüp İstanbul’a kaçmaya karar verdiler. Ve tüm çiftliği, toprakları bırakıp bir beze sarılı mücevher ve altına indirgenen zenginliğiyle Akmescit’e göçer Şefika Hanım.
Okula başlar. Her dersi Rusça almak zorunda. Hem derin bir yoksulluk hem öğreneceği ikinci dilin zorluğu omuzlarında..
Seferşah her fırsatta tutuklu ve sorguda. Kırım’da bir tehdit gibi görünüyor. Yahudi bir lise arkadaşı son uyarıyı yapınca da şehri terkedip Stalingrad’a göçe karar verir. 1930, Şefika 13 yaşında..
Seferşah’ın bir zamanlar varlıklı , toprak sahibi bir aristokrat olması 37 yılına kadar çocuklarının yakasını bırakmamış. Okula başla kimliğin öğrenilsin atıl, askere git atıl, işe gir atıl, fabrikaya git atıl.. Her yerden sürülmüşler, daima. Bunlardan biri de abi İzzet, Tıp Akademisi’nin gözde öğrencisi.
Şefika da nihayet burs bulup üniversite için hazırdır. Edebiyat okuyacak. Öğretmeninden azar işitse de, matematik zekasının hakkını vereceği bir bölüme gitmesi tavsiye edilse de, o kalbinin sesini dinler..
40’lı yıllar.. Alman zulmü Rus-Yahudi katliamı için Stalingrad’da. Tatar olduğunu kanıtlamakla uğraşan Seferşah’ın çocukları ordan oraya göçer durur. Öldürülmekten son anda babalarının ismi sayesinde
Yazar Hakkında
Nuriye OrtaylıYazar · 0 kitap
Halk sağlığı uzmanı Dr. Nuriye Ortaylı, sağlık alanında önemli katkılarda bulunan ve geniş deneyime sahip bir isimdir. 1977'de Hacettepe Tıp Fakültesi'ne başlayan ve altı yıl sonra 1983'te mezun olan Dr. Ortaylı, ardından 1986'da Zekai Tahir Burak Kadın Hastanesi'nde uzman olarak dört yıl boyunca görev yapmıştır. Reproduktif, Anne, Yenidoğan, Çocuk ve Ergen Sağlığı (RMNCH) konularında derin bir bilgi birikimine sahip olan Dr. Ortaylı, üreme sağlığı ve hakları konularında önemli çalışmalar yapmıştır.
Dr. Nuriye Ortaylı, cinsel sağlık ve üreme sağlığı alanında başarılı araştırmalara imza atmış ve bu alandaki sağlık uygulamalarını ve programlarını geliştirmede etkili bir rol üstlenmiştir. Özellikle düşük gelirli ülkelerde toplum temelli kontraseptif bilgi ve hizmet sunumunda en iyi uygulamaları incelemiş, genç profesyonellere mentorluk yapmış ve Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu'nda üst düzey teknik uzmanlık pozisyonunda görev almıştır.
Nuriye Ortaylı, Kırım göçmeni kökenli bir aileden gelmektedir ve https://1000kitap.com/yazar/Ilber-Ortayli 'nın kardeşi, Şeka Ortaylı'nın kızıdır. Ailesinin asilzade bir aileden geldiği bilinmektedir. İlber ve Nuriye Ortaylı'nın dışında, Enver ve Emeldar adında iki kardeşleri daha bulunuyor.
Nuriye Ortaylı'nın kesin doğum tarihi hakkında net bir bilgi bulunmamaktadır ancak İlber Ortaylı'dan birkaç yaş küçük olduğu biliniyor.
