Her insanı severek dinlerim.Kaygım vardır.Ne düşünürler, yaşama nasıl bakarlar diye.Ama hangi ülkede olursa olsun ortaçağ düşüncesinden sıyrılmış, bağımsız insana az rastlıyorum.
Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanların alçak sesle konuştukları, kendilerinin ve düşüncelerinin temiz olduğu bir havayı solumak istiyorum.
Ruhum bir denizanası gibi suyun içinde süzülüyordu.Böyle hissettiğimde dünya yaşamak için kolay bir yer hâline geliyordu.Sezgilerini kapattığın odanın kilidini açıyor,kalbinin bariyerlerini kaldırıyordun.Öyle ya da böyle suyun içinde suyla bütünleşiyordun.Onunla süzülüp giderken varoluş acısı çekmiyordun.