“İntihar, esasen, doğal olmayan bir eylemdir, çünkü kişinin bütün içgüdülerinin en temeli olan yaşamın korunmasına doğrudan karşı koyar. Ayrıca, intihar çelişiktir. İntihar eden kişinin hedefi, yaşamına dahil olan, onu ürküten ya da baski altına alan bir şeyi ortadan kaldırmaktır. Bu nedenle kendi yaşamını ortadan kaldırır. Baskı altına alan ya da ürküten bir şeyi ortadan kaldıran içgüdü, doğal bir itkidir, koruma içgüdüsünden kaynaklanır, ürküten ya da baskı altına alan şeyi doğal olarak reddeder, tıpkı acı veren ya da hoş olmayan her şey gibi; çünkü bu, korumak istediği yaşamı azaltmaktadır. Ama, bu korkuyu ya da baskıyı ortadan kaldırma amacıyla intihar etmek isteyen kişi yolunu şaşırır, içgüdüsü karışır, kendine karşı çıkar; ve sonunda, savunmak için korkuyu ya da baskıyı ortadan kaldırmak istediği yaşama saldırmış olur. Dolayısıyla, intihar açıkçası bir panik eylemidir; doğası, korkunun o keskin, anlamsız ve paradoksal biçiminin doğasına uyum sağlar.”