Rahatlığın elleri ipekten de olsa,
Kalbi demirdendir.
Sadece sizinle alay edebilmek için,
Baş ucunuzda ninniler söyleyerek uyutur.
Yatağınızın başında durup bedeninizin
İsyankârlığı ile alay edebilmek için.
O güçlü hisleriniz onun için sadece
Bir eğlence meselesidir.
Hislerinizi alır,
Sonra da kırık bir çömlek gibi fırlatıverir
Çalılıklara.
Halbuki hakikatte rahatlık,
Ruhun atılım arzusunu öldürür,
Sonra da o pis sırıtışıyla
Tabutun ardından yürür.
Elbet size söylenmiştir,
Hayatın kapkara olduğu.
Ve siz sürekli tekrar ediyorsunuz
Gerçekte zayıfların lafı olan bu sözleri,
Kendi zayıflığınıza katıp.
Demem odur ki,
Hayat ancak hızlı tekamülünden
Geri durdurmaya kalkışılırsa
Karanlık olur.
Bu tekamül ilimden yoksun ise körleşir.
Ve her ilim, faaliyetten yoksunsa anlamsızdır.
Ve her faaliyet içinde sevgi yoksa bomboştur.
Çalışmanız eğer dopdolu ise sevgiyle,
Bağlanmış olursunuz o zaman önce kendinize,
Sonra birbirinize ve nihayet Rabbinize.