İnsanın doğasını, karşılıklı düşmanca duygular besleseler de aslında birbirlerine muhtaç olduklarını ve yine insanlar tarafından seviliyor olmanın çok tatlı bir şey olduğunu ilk defa anladığını düşünüyordu.
Schopenhauer'ın tutkulu aşkı, insanı kör eden güneş ışığıyla kıyasladığı bir lafı vardır. Yaşamın ileriki yıllarında bu ışık azalınca onun yüzünden daha önce göremediğimiz muhteşem bir yıldızlı gökyüzü belirmeye başlar. Dolayısıyla benim için de gençliğe özgü, bazen zalimce olabilen tutkularımın sönüp gitmesi daha önce göz ardı ettiğim yıldızlı gökyüzünün pek çok diğer mucizesinin kıymetini anlamamı sağladı.