"Küçük bir şey onu muazzam heyecanlara götürebilir. Küçük bir yaprağın arkasında bir dünya gördüğünü zanneder de koca dünyayı görmeden yaşar. İçinde bir türlü aslını öğrenemediği bir kâinat bulunduğuna kanıdır."
"Ya Rabbi... insanı bu iç sıkıntısından kurtaracak bir şey yok mu?" diye söylendi.
Çok kere böyle oluyordu. Bütün kafası birdenbire boşalıyor, göğsünün, gırtlağının üstüne bir ağırlık çöküyor ve ne olduğunu bilmediği bir takım şiddetli arzuların hasretini duyuyordu.
"Kendini unutmadan" daha kuvvetli bir iç sıkıntısıyla uyanmak suretiyle geçiriyordu.
Bu sırada gene bir tesadüf, nasıl devam edecek diye düşünmekten bile yorulduğu hayatına başka bir istikamet verdi: