Sanırım aşk da böyle bir şeydi işte. Sende yoksa, başkasında göremezdin onu. Sevdiğinde hayranı olduğun ne varsa, kendindeki parçandan dolayıdır. Sevmediğin ne varsa o da kendindeki parçadan dolayıdır. Belki de bu yüzden gerçekten sevenler arasındaki sınır kalkıyor ortadan. İşte bir olmak dedikleri şey bu aslında…
İnsan kendi yemeğini eliyle yer, parmağını yalar da hiç kötü hissetmez. Ama başkası yemeğine parmağını dokundursa tiksinir.
Başkasının kirinden şikâyet edip, çamur içinde dolaşmak gibi değil midir bu?