İnsanlar hakikati düşünmeyi sürekli erteler haldeler. Gençken böyle şeylere dalmaya gerek yok der gibi, sanki gerçeği aramak yaşlılara bırakılmış gibi.
“Gitmeyecekmiş gibi neyi seversen, sevdiğin şeyin gidesi gelir hemen. Kırk yol kalası olanı bile Allah’tan öne koyduğun an gidesi gelir. Öyledir işte bu dünyanın kuralı. Kalanları sen sevmezsin, sevdiklerin de giderler zaten. Gittikleri yerde kalırlar mı? Allah’tan çok sevilenler hep giderler, hiçbir yerde hiç kalmadan öylece giderler işte. Hem gelmek, bir anlamda ‘Vakti gelince gideceğim bak, ona göre sev beni…’ demek değil midir?”
Bazen olur. Kötü olur, ama olur. Bir an bile olmasın dersin ama yıllarca sürer. Size iyi gelen insanlar uzakta olur hep. Bir daha asla görüşemeyeceğiniz insanlardan uzaklaşmak üzere olduğunuz o ilk anda hissettiklerinizi hatırlıyor musunuz? Çok zordur.