Ayça Yalçın
@aycayalcin
Ne önemi var ki benim mutluluğumun? Yoksulluktan, pislikten ve sefil bir huzurdan ibarettir o. Oysa benim mutluluğum varoluşun kendisini haklı çıkarmalı.
Özgüvenimiz olmadan beşikteki bebeklerden farksızdık. Bu ölçülemez ancak paha biçilemez niteliği en kısa zamanda nasıl kazanabilirdik? Başkalarının bizden aşağıda olduğunu düşünerek elbette. Doğuştan gelen bir tür üstüne sahip olduğumuzu hissederek -zenginlik ya da rütbe,hokka gibi bir burun, büyük babamızın Romney tarafından çizilmiş bir portresi olabilirdi bu -çünkü insanın hayal gücündeki zavallı araçlarının bir sonu yoktur. Ele geçirmek, hükmetmek zorunda olan ataerkiler için çok sayıda insanın -doğrusunu isterseniz insan ırkının yarısının- doğaları gereği kendilerinden aşağıda olduğunu hissetmek büyük önem taşıyordu.
