"Ben sana aitim Romeo. Ve sen neredeysen, ben evim orası. İster Verona, ister Brezilya hiç fark etmez. Yeter ki seninle olayım."
Reklam
"Sadece bak..." Parmaklarımın altındaki teni sıcacıktı, çok sıcak...Hızla inip kalkan göğsüne bakabildiğimde öylece kaldım. İri parmaklarımın altında, pürüzsüz teninde bir yazı vardı. Parmaklarımı oynatıp yazıyı ortaya çıkardı.
𝙍𝙤𝙢𝙚𝙤... Birkaç saniye donup kalmışken, onun tatlı sesi eritti beni.
"İnsan, yarası yarasına denk geleni severmiş." Gülümseyerek fısıldadıktan sonra, kendi parmakları da benim göğsümdeki 𝙅𝙪𝙡𝙞𝙚𝙩'e dokundu tekrar. "Ben sana aitim Romeo. Ve sen neredeysen, ben evim orası. İster Verona, ister Brezilya hiç fark etmez. Yeter mi seninle olayım."
Sayfa 461
"Öyle bir gülüşü var ki; kahve gibi…Bir kez
bakınca, hatırını ödemek için kırk yıl yanında
olmayı istemek gibi…Öyle bir gülüşü var ki;
görünce gökkuşağında sekizinci renk çıkıyor.
