Aydın Deviren
@aydin16
Şu anda okuduğu kitaplar
Kopuşlar o kadar acı verir ki bazen büyüdüğünü ve bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını, geriye dönemediğinde anlarsın. Her kopuş müşfik bir sesin, teselli veren bir yüzün, yaslanılan bir dağın hayatından gitmesi demektir. Kopuşlar belki de en telafisiz gitmelerdir.
🍂
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kalbimiz bazı yüzlere uğrar ve geçer ama bazı yüzler de var ki kalbimiz onların tebessümünde, fikrinde, takındığı ifadede, mânâlı bakışlarında ikâmet eder, yani kalp, ondan ayrılsa da onunladır. Bazı yüzleri seyretmek dahi kalbimizi inceltir, ruhumuza iyi gelir.
İnsan insanın sözünde, tavrında demlendiği gibi bakışında da demlenir. Demlenmek bir şeyin olgunlaşması, kıvama gelmesi, bir şeyin aslını ve tadını bulmasıdır. Birbirini bakışından ve sükutundan bilenlere mesafe olmaz. Bu yüzden ‘hemdem’ olabilmek bambaşka bir derinliktir.
Kar yağınca hatırladığım türkülerdendir “kırmızı gül demet demet”
Bu türkünün bir yerinde “Şol revânda balam kaldı” diyor. Bazen bu cümleyi bir vird gibi söylerim, bazen sesli bazen içimden. Böyle cümleleri vardır bazı insanların, türkülerden, şiirlerden, kitaplardan hatırında kalan. Sanki o an onu söyleyince muhkem bir dayanak bulmuş, kalbinde kaynayıp duran hissi durultmuş, koşup birine sarılıp huzur bulmuş gibi tarifsiz bir tat duyarlar.
“Şol revânda balam kaldı.” Hani ben sana uzun uzun anlatamam nerede neyi yitirdiğimi ama sen şu cümleden anla beni der gibi.
Herkesin bir yerlerde çok sevdiği bir şeyi kalmıştır. Sanırım kalmakların en zoru da insanın içine bir kıymık gibi batan, bir ok gibi saplanan kalışlardır.
Kar’dır deyip geçme işte, insanda ne hisler uyandırır.