halime
@aydnhalime
gözler göre göre gönüller de alıştı. acı sıradanlaştı, normalleşti, rutin hale geldi. tıpkı Filistin ve diğer coğrafyalardaki acılar gibi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ben müslüman olduktan sonra hayatımdaki en belirgin şey daha dingin bir insan olmamdı. her şeyi Allah'a bıraktığınız da kalbiniz inanılmaz derecede rahatlıyor ve siz her şeyin iyi olacağına tüm gücünüzle inanıyorsunuz.
şimdi sana gündemden sorarlarsa sen onlara hak ile batılın hikâyesini anlat. habil'i anlat, kabil'i anlat. musa'yı anlat firavunu anlat. ömer'i anlat, ebu cehil'i anlat. hüseyin'i anlat, yezid'i anlat ama önce bunların içindeki yansımalarını anlat. içindeki firavun'u, içindeki musa'yı anlat. de ki:
"iki taraf var ama seçmekle iş bitmiyor. sürekli gözü açmak gerekiyor. at ile it izi karışabiliyor. nasıl kendi içimizde bitmez bir mücadele sürüp gidiyor. bu dışarıda da aynen böyle devam ediyor. içindeki mücadelede taraf olamayan dışarıdaki mücadelenin de tarafı olamıyor."
