Ayfer Tilbaç

Ayfer Tilbaç
@ayfertilbac
genç iletişimci
İstanbul Üniversitesi
İstanbul, 20 Mart 2004
221 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Öngörülemeyen geleceğin amansız kaygısı da mahvetmişti her bir nefesi. Asıl buhran buydu, ceplerimizde değil ruhlarımızda yaşadığımız.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!

Ayfer Tilbaç

, bir kitap okudu
10/10
·310 syf.·
Beğendi
·
17 günde okudu
·
Okunma: 20 Şubat 2025 22:42
·
2025 2. kitabı
Buğra Gülsoy
9/10 · 355 okunma
Koca çarkları tutan büyük zincirin küçük birer halkasıyız sadece, farkında olarak, farkında olmayarak. Zaman; ne yaptığımız değil, neye yol açabileceğimizmiş. Bir soru değilmiş, cevap da. Bunu gördüm, bunu yaşadım, buyum, bu oldum. Isteyerek. Istemeyerek. Kıyametlerimiz kadarmışız sadece. Hepsi o kadarmış, hepimiz o kadar. Birçok hayat yaşadım, ama hep az. Hikâyeler arayıp durdular bedenleri aynı nefesleri farklı tüm benler, ait olmak istediler, teğet geçtiler. Bir toprak aradım, 'toprak' diye bir şey yokmuş, toprak diye bir şey varmış; üstünde çizgileri olmayanından. Yolcusu oldum rüzgarların savurmasına izin verdiğim mevcudiyetimin. Cennet cehennem, iyi kötü, yaşam ölüm. İnce bir ipliğin üzerinde yürüdüm. Kimse fırlatmadı üstüme, dengemi bulmak için yanlara doğru sarkan o esnek uzun sopadan. Tevfik Öğretmen haklıymış; şeytan da biziz, cin de; ne şeytan, ne melek, dünya dönecek cennete insanla. Ya da dönecek cehenneme benimle.
Sayfa 304·Kitabı okudu
Verilen her söz, ardında belirsiz bekleyişlere mahkûm ettiğin eli kolu bağlı insanlar yaratmaktan başka bir şey değildi.
Sayfa 252·Kitabı okudu
Gönüllü olmayan tek gönülsüz esirler bizlerdik, günlerimiz her gün aynı, kısır bir döngüden ibaret tutsak bedenlerimiz. O demir kuşları ilk gördüğümde Britanya'da, nereden bilebilirdim ki zamanı geldiğinde onlardan atılacak bombaları kendi ellerimle üreteceğimi. Ne yaparsa yapsın insan, kurtulamıyor bir türlü sistemin çarkları arasında sıkışıp kalmaktan, bir hortum gibi içine çekiyor, masum kanını senin de ellerine bulaştırarak, çoğu zaman haberin bile olmadan.
Sayfa 250·Kitabı okudu