Ayfer Tilbaç
@ayfertilbac
genç iletişimci
İstanbul Üniversitesi
İstanbul, 20 Mart 2004
221 okur puanıNisan 2022 tarihinde katıldı
"Ben hayatta kalmak değil, umutta kalmak istiyorum..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Pasta yiyen kralı kandırmak zordur, ekmek bulamayan insanı ise çocuk oyuncağı.
"Sen kazandın, ama ben haklıyım."
...insana en çok acı veren darbe, beklediği düşmanından değil, hiç beklemediği yerden yediğiymiş; en yakınından, dostundan, güvendiği tek insandan.
Tevfik Öğretmen haklıymış. Sular yükseldikçe balıklar karıncaları lime lime edip yuttular toplu hâlde. Sular çekildiğinde ise nefessiz kalıp can çekişmeye başladı tüm balıklar, bu kez de karıncalar üşüştüler üzerlerine, dört bir yanlarından etlerini vahşice kopartarak. "Her şeye karar veren suyun akışıdır." demişti Tevfik Öğretmen. Su zamanmış meğer. Haklı çıkan yok, hep acılar var; önce birisi için, sonra ise diğeri. Şimdi anlıyorum Tevfik Öğretmen'in bana "Suya girme!" deme çabasını. Zamanın içinde yer alma diyordu, yok ol, dışına çık, başka bir açıklaması olamaz çünkü. Ya bir taraf olursun; balıklar ya da karıncalar; ya da onlar çekerler seni kendi taraflarına farkında bile olmadan. Tarafsız kalmak mümkün değilmiş, isteyerek ya da istemeyerek. Suya girmemeyi seçtim ben. Zamanın içinde yer almamayı daha fazla, sanırım başaracağım, bir müddet daha sadece, buralardayım.