Ölümlerin en bilgesi olan Sisifos, Zeus’u kızdırması sonucunda kayayı bir dağın tepesine çıkarmakla cezalandırılmış, tam çıkardığı sırada taş tekrar düşmüş; aynı şeyi bir döngü halinde hayatı boyunca sürekli yapmak zorunda kalmıştır. Mitolojiden beslenen Sisifos söyleni eserinde Camus, Sisifos’un yaşadığı durumu bir trajedi olarak tanımlamıştır çünkü sürekli olarak başa dönecek ve sonuca ulaşamayacak bir döngü içindedir, her deneyişinde başına geleceği bilmesine rağmen yine de gayret etmektedir. Bu durumu örnekleyen Camus, insanın yaşama yüklediği anlamı da saçma ve trajik bulur. İnsanın, sonunda öleceğini unutarak; zaman kavramı içinde sürekli olarak benzer şeyleri, gayretle yapmaya çalışması aslında Sisifos’un düştüğü aldatmacanın bir benzeri olarak görür. Sisifos SöyleniAlbert Camus