Özge Şahin

Sahte tebessümleri kalbime gömdüm
Herkesin sığınacak limanı oldum da bi kendime olamadım kaçan geldi sığındı saf sevgime kaçıp kaçıp geldiler hiç demedim neyden kaçıyor bağrıma bastım sonra kaldım gözyaşları ile bir başıma kalbimdeki bir ağrı ile boğazım düğüm düğüm sanki halatla sarmışlar nefes alamadım ben yinede güçlü durmak zorundayım dedim
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Önceden böyle değildim iyiydim derken bulmuştu kendini
Bende böyleyim işte içimdeki potansiyeli gerçekleştirmek için her şeyi yapıp tükenene kadar devam eden tükendikten sonra birden kendi kuytu köşesine çekilen kendi kabuğuna sinen üstümde tarifi olmayan bir ağırlık var huzursuzluk da denebilir tam tarifi yok ama içten içe tüketen bir duygu var üstümde sürekli dalıp gitmeme sebep olan sürekli yolu izlememe neden olan her şey iyiyken bile içeriden bir şeylerin kırıldığı bir duygu bu...

Özge Şahin

, şu anda okuyor
%51 (72/140 syf.)
Fyodor Dostoyevski
7.9/10 · 159,4bin okunma
Vedalardan nefret ediyorum hep en mutlu olduğumuz anı alırlar...
Bilmedikleriniz arttıkça sızılarınız o ölçüde çoğalır ...
Sayfa 15·Kitabı okuyor