Alman filozof Nietzsche'nin de dile getirdiği gibi: "Duygulardan kopamayıp canını yakan yerde kalmak ve israrla beklemek demek, incinmiş onurun korkunç işkencesine onu inciten yüzünden daha uzun bir süre katlanmak demektir ve bu acı, yaşam uğruna katlanılmaya değer olan acıdan daha büyük bir acı olabilir."
İnsanım.
Yanlış yollarda yürüyebilir, yanlış insanlara güvenebilir, yanlış kararlar verebilirim. Yine de kendim olmaktan asla vazgeçmedim. Kendimi olduğum gibi kabullenmekten ve iyileştirme çabamdan asla vazgeçmedim.
Yanlış yaptığım her şeye sahip çıkıyorum çünkü en azından yanlış bir insan değilim.
Ben kusursuz değilim.
Bu cümleyi kendime söyleyebilmenin verdiği güç, kusurlarıma rağmen devam etmemi sağlıyor. Kusursuz olmadığımı kabullenmek, kendimi daha iyi tanımamı, aksayan yerleri onarmamı, eksik olanı tamamlamamı sağlıyor.